Reisverslag

lex, 14 maart 2010
Australië , Port Augusta 33°

Outback in mijn eentje

Van Cairns naar Adelaide via Alice Springs

Op donderdag heb ik Miranda naar het vliegveld brengen en afscheid moeten nemen. Ik dacht dat het allemaal wel mee zou vallen met de emoties. Maar toen ze door de douane was was het toch even slikken. Daar sta je dan alleen in weer een nieuw land waar dus ook alles nieuw is.
Eerst ben ik terug gegaan naar de camping waar we samen stonden. S’avonds nog even een biertje gedronken met twee nederlanders en een Ozzie. S’ochtend afscheid genomen van een drietal die ongeveer op de camping leven.
Vrijdag na alle voorbereidingen begonnen aan de lange rit. Bij Townsville ben ik aangehaakt bij een frans stel die heel aardig waren maar erg slecht engels spraken, wel een uitdaging. Samen zijn we verder gaan rijden en onderweg voegde nog een nederlands meisje zich toe aan onze groep. Al snel kregen de fransen autopech en moesten een dag wachten in Mt Isa. Dus de groep van vier ging verder als groep van twee. Samen met de nederlandse ben ik doorgereden. Tot dusver was er ook weinig te beleven in de outback. Het was alleen maar km maken. Tot we in Tennand Creek kwamen op zich niets te beleven maar wat een raar dorp. Aberigionals die zo vroeg mogelijk dronken wilde zijn en blanken die nooit douchten of zich maar enigzins verzorgden. Later hoorde ik ook van een lokal dat uiterlijk en geld hun niet interesseerden. Ik had al zo’n idee.
Na TC ben ik doorgereden naar de devils marbles. Dit zijn grote ronde rotsen die op de onmogelijkste manier op elkaar gestapeld zijn (zie foto). Ik vond het hier prachtig en kon alvast wennen aan de vliegen. Er liep een ranger rond die me een korte rondleiding gaf en ook een tochtje boven op zo’n marble bezorgde met een uitzicht over het hele gebied. Tussen de marbles geslapen wel in mijn busje hoor.
Volgende ochtend naar Alice Springs (AS) gereden een klein stadje in het midden van de outback. Eindelijk een beetje reuring om me heen. En eindelijk weer even skypen met mijn meissie. Ging wat moeizaam door de slechte verbinding en dat was jammer zeker omdat Miran speciaal midden in de nacht uit bed was gegaan hiervoor. S’avonds net buiten AS geslapen in een vallei helemaal alleen in de outback en niemand die ook maar in de buurt is geweest. Tijdens het eten een mooi uitzicht op de vallei.
En ben je in AS en dan denk je dat je eindelijk bij Uluru de olgas en Kings Canyon bent maar dan moet je nog een kleine 5 uur rijden. Het park ligt net buiten AS zeggen ze dan. Ja dat klopt volgens de outback begrippen. Ik had besloten om eerst de kings canyon te doen dus ben daar naar toe gereden op de avond ervoor. Voor een info bord geslapen omdat ik geen zin had om schoftig veel geld te betalen voor een camping. Ik betaal namelijk net zoveel als een koppel vind ik niet eerlijk dus ook een principe kwestie. Volgende ochtend om 7 uur stond ik aan de voet van de canyon. Super mooie wandeling gemaakt. Daarna ben ik naar de olga gereden wat ook nog eens 3 uur rijden was lag wel in hetzelfde park. S’middags de valley of the winds walk gedaan en dat was verreweg het mooist wat ik in de outback heb gezien. Rode rotsen en omdat het geregend had veel groen ertussen. S’avonds naar Uluru gereden om daar de sunset te bekijken. Heel romantisch in mijn eentje met een aardappelsalade uit blik. Wel mooi en vooral een appart gezicht hoe de kleur van de monoliet veranderd. De volgende ochtend ben ik eromheen gelopen met een nederlands stel die ik op het vieuwpoint heb ontmoet. Ik had al niet veel van de wandeling voorgesteld en dat kwam ook wel uit. Wel mooi maar niet super. En jammer dat we hem niet mochten beklimmen. Er stond te veel wind.
Na de wandeling door gereden naar het volgende gehucht dat erom bekend staat dat je er onder de grond kan slapen. Ik dacht dat kan altijd nog ik hou het mooi boven de grond. Wat wel super was, was de kangeroo opvang. Ik kreeg eerst een uitleg over hoe hun te werk gingen en over de kangeroos. Later heb ik een babykangeroo vast gehouden. Leuk om zo;n beestje van zo dichtbij te zien en niet dood langs de kant van de weg.
Na een donatie achter gelaten te hebben ben ik weer de weg op gegaan. Na 30 km zag ik een arend met een spanwijte van ruim drie meter, best indrukwekkend. En vanochtend moest ik op de rem voor een emu (soort struisvogel) die de weg over liep.
Nu ben ik in Pt Augusta en ben dus terug in de bewoonde wereld. Straks ga ik naar flinders national park om daar morgen een mooie wandeling te maken.
Groetjes Lex

Foto's bij reisverslag

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag